Anne Bertha Hellinger meditasyonu

Bu egzersiz Bert Hellinger tarafından 7 Nisan - 20 Nisan 2008 tarihleri arasında Pichl'de gerçekleşen 2. Uluslararası Takımyıldız Kampı katılımcılarına önerildi. Çeviri, kampın resmi video kaydının transkripsiyonundan yapılmıştır.

Neden anne ve babamızla bu kadar sık sorun yaşıyoruz? Bizim için fazla harikalar.

Onların büyüklüğüne, özellikle de annemizin büyüklüğüne dayanamıyoruz. Ve bu nedenle, büyüklükleriyle başa çıkabilmek için bazen onları çok sık suçlarız - bazı önemsiz şeyler için veya onların farklı olmasını isteriz. Bir anlamda bu tür dileklerimiz olduğunda hayatımızın farklı olmasını dileriz. Ve ebeveynlerimizi şu ya da bu şekilde reddederek, kendi yaşamımızı da reddederiz; hayatlarımızın farklı olmasını, bir şekilde daha kolay olmasını isteriz ve bu nedenle hayatı ayakta tutan daha derindeki güçlerle uyum içinde olmayı bırakırız.

Hiçbir hayat kolay değildir.

Her canlı mücadele etmeli, yaşamını sürdürmelidir; kolay hayat yoktur; Kolay hayat çok yakında sona eriyor. Kolay bir hayat yaşayanlar ya da kolay bir hayat sürmek isteyenler, hem annemizde hem de babamızda kendini gösteren Ruh-Zihin'in temel hareketinden kopmuşlardır.

Ancak bunu çeşitli şekillerde aşabiliriz; bunlardan biri oldukça pratik düzeyde ve bunu biraz sonra alıştırmada hep birlikte yapacağız.

Ama her şeyden önce, Ruh-Zihnin [Ruh Zihninin - yakl. çeviri.]

Onlara her şeyin temelinde faaliyet gösteren bu yaratıcı gücün bize verdiği gibi bakmalıyız; ve bize tam olarak oldukları gibi verildiler, başka türlü değil.

Ve elbette, tüm bu düşüncelerin dışında, annemiz, her şeyin temelinde faaliyet gösteren yaratıcı güç olan Ruh-Zihin'in eşsiz bir tezahürüdür, çünkü annemiz ancak onu annemiz yapan her şeyde bu yaratıcı güce uyum sağladığı için annemiz olabilir.

Ve eğer onun bu konuda veya başka herhangi bir açıdan farklı olması gerektiğine en ufak bir dereceye kadar inanırsak, o zaman aslında şunu söylüyoruz demektir: bu Ruh-Zihin'e: "Yanlış yaptın." Annemizi bizim için görevlendirmelerinden dolayı altta yatan yaratıcı güçleri eleştiririz.

Peki, bu çılgınca değil mi?

Bu tür bir düşünce mi? Ve yine de birçok psikoterapi türünün temelini oluşturur. Psikoterapiye dahil olan ve hatta Aile Dizimi önerenlerin çoğu, "Sorunlarınız annenizin size nasıl davrandığına bağlıdır" diyerek bizi hayatımıza yön veren en önemli hareketten uzaklaştırıyor.

Pekala, bir egzersizle başlayacağım. Tamam mı?

O halde gözlerinizi kapatın...

Annemize olduğu gibi bakıyoruz.

Ve sonra annemiz olmanın onun için ne anlama geldiğini görüyor ve hissetmemize izin veriyoruz. Babamızla tanıştı ve her ikisinin de bir çift olarak erkek ve kadın olmak konusunda büyük bir arzusu vardı. Bu dürtü, onlar için karşı konulmaz olduğundan ilahi bir hareketti.

Karşı konulmaz olması, aşklarının ve erkek-kadın olma ve çift olma arzularının arkasında ilahi bir gücün iş başında olduğunu gösteriyor.

İlahi güç. Ve sonra aniden hamile olduğunu fark etti; birden hayatının değiştiğini fark etti. Tüm hayatı farklılaştı, farklı bir bakış açısı kazandı ve elbette gençliğinin bittiğini hemen anladı. Artık gerçek hayat başladı, başka bir hayata, hayatımıza hizmet eden mütevazi bir hayat. Ve o da bunu ve tüm sonuçlarını kabul etti. Ve bunun kendisine mal olacağı bedeli kabul etti.

Ve sonra rahmindeyken bizimle yakın bağlantı içindeydi.

Ve hamileliğin kendisinden ne beklediğini, özellikle de hamilelikle ilgili riskleri ve doğum zamanı geldiğinde hamileliğin sona ermesini biliyordu. Ve o da bu riski kabul etti. Bu onun ve bizim için bir ölüm kalım meselesiydi.

Ve bununla bağlantılı her şey ilahi bir hareketti ve o da bu hareketle uyum ve uyum içindeydi.

Ve sonra biz doğduk.

Sonra artık bir anne olduğunu, bir an öncesine göre farklı olduğunu bilerek bizi göğsüne çekti; Artık hizmete çağrılıyor; gece gündüz, her gün bize pek çok şekilde hizmet etmek zorunda.

Ve pek çok şeyden de vazgeçmek zorunda. O da bunu kabul etti ve böylece büyüme fırsatına sahip olacaktık. Bunun ne anlama geldiğini düşünecek olursak; ve siz ebeveyn olanlarınız bunun ne anlama geldiğini, ne gerektirdiğini, birçok açıdan maliyetini ve aynı zamanda ne kadar zevk olduğunu biliyor.

Ve olduğu gibi, tam olarak olduğu gibi, tüm sözde “eksiklikleriyle”, tüm sözde “zorluklarıyla” bizim için haklıydı.Büyüyebildik ve kendi hayatlarımızı yaşama yeteneğini kazanabildik çünkü öyleydi. Ve o sadece bedenimizde değil, pek çok düzeyde içimizde mevcuttur; Vücudumuzun her hücresi hâlâ onunla uyum içindedir. Ve aynı zamanda ruhumuz, kaderimiz de büyük ölçüde onunla uyum içindedir.

Ve ancak onunla uyum içinde olduğumuz sürece, aynı zamanda kaderimiz olan bu yaratıcı güçle uyum içinde kalırız.

Ve şimdi ona bakıyoruz ve bedenimizi, ruhumuzu ve zihnimizi ona genişçe açıyoruz.

Ve ona diyoruz ki:

"Evet. Sevgili anne, evet. Evet. Evet. Sen benim annem olduğun için yaşıyorum, hayatımı yaşayabiliyorum çünkü sen benim annemsin; annem gerçekte sensin.

Ve itiraf ediyorum seni hiç tanımıyorum.

Seni hiç tanımıyorum ama bunlar senin kim olduğuna uymuyor. Senin derinliğini bilmiyorum, sırlarını bilmiyorum, kaderini bilmiyorum. Ve ailende etkili olan güçleri de bilmiyorum.

Seni ilgilendiren hemen hemen her şeyden habersizim ve şimdi sana hürmetimi sunmak ve seni olduğun gibi annem olarak kabul etmek için önünde eğiliyorum.

econet.ru tarafından yayınlandı

İngilizce'den çeviri: Andrey Stepanov, Elena Veselago'nun katılımıyla

Not: Ve unutmayın, sadece bilincinizi değiştirerek dünyayı birlikte değiştiriyoruz! © econet